Πνύκα

Στη δυτική πλευρά της Ακρόπολης, στο μέσο της απόστασης μεταξύ του λόφου των Μουσών (Φιλοπάππου) και του λόφου των Νυμφών (Αστεροσκοπείο), βρίσκεται το πλάτωμα της Πνύκας. Χάρη στη μορφολογία και την έκτασή του επιλέχθηκε στην Αρχαία Αθήνα ως τόπος συγκέντρωσης των πολιτών, ως έδρα της Εκκλησίας του Δήμου.

Σύμφωνα με ιστορικές αναφορές, η λειτουργία του χώρου χρονολογείται στο τέλος του 6ου αιώνα, την εποχή των μεταρρυθμίσεων του Κλεισθένη (508 π.Χ.). Αν και τότε η χρήση του χώρου ήταν μάλλον περιστασιακή. Έτσι εξηγούνται και τα ανύπαρκτα αρχαιολογικά ευρήματα. Τα πρώτα ευρήματα ανάγονται στον 5ο αιώνα π.Χ. Με τον γειτονικό λόφο του Αρείου Πάγου συνδέεται και μια άλλη εξαιρετικά σημαντική ιστορική καταγραφή: εκεί ξεκίνησε η μετάβαση από τον Πολυθεϊσμό… στον Χριστιανισμό.

Στην Καινή Διαθήκη (Πράξεις των Αποστόλων) αναφέρεται η ομιλία του Αποστόλου Παύλου προς τους Αθηναίους στον Άρειο Πάγο το 51 μ.Χ., κατά την οποία προσηλύτισε στη νέα θρησκεία που δίδασκε τον μετέπειτα επίσκοπο της πόλης, τον Διονύσιο Αρεοπαγίτη, και τη Δάμαρι, την πρώτη Αθηναία που ασπάστηκε τον Χριστιανισμό και αργότερα μαρτύρησε για την πίστη της.