Το Φετιχιέ Τζαμί

Το Φετιχιέ Τζαμί, το οποίο οικοδομήθηκε στο β’ μισό του 17ου αι., ονομαζόταν από τους Έλληνες κατοίκους της πόλης Τζαμί του Σταροπάζαρου, λόγω της θέσης του μέσα στο παζάρι των σιτηρών στον χώρο της Ρωμαϊκής Αγοράς. Αποτελείται από μία μεγάλη τετράγωνη αίθουσα και από ένα προστώο (ρεβάκ). Στο εσωτερικό του τζαμιού, στο κέντρο της ανατολικής του πλευράς, υπάρχει μια μικρή κόγχη, το μιχράμπ, προσανατολισμένο προς τη Μέκκα. Στο κέντρο της αίθουσας υπάρχουν τέσσερις κίονες, στους οποίους εδράζονται τα τέσσερα τόξα που στηρίζουν τον κεντρικό τρούλο. Στον περιμετρικό του τοίχο εφάπτονται τέσσερα τεταρτοσφαίρια, ενώ τέσσερις μικρότεροι τρούλοι αντιστοιχούν στις γωνίες του οικοδομήματος. Το προστώο φέρει στην όψη πέντε τόξα, στηριζόμενα σε δύο κτιστούς πεσσούς στις γωνίες και τέσσερις κίονες μεταξύ αυτών. Τέλος, καλύπτεται από πέντε μικρούς τρούλους (φουρνικά).

Ύστερα από την κήρυξη της επανάστασης για την απελευθέρωση από τους Τούρκους, το Φετιχιέ Τζαμί γνώρισε διάφορες χρήσεις: στρατιωτική φυλακή του φρουραρχείου της πόλης, στρατώνας, ενώ το 1824 λειτούργησε ως σχολείο της αλληλοδιδακτικής μεθόδου. Στη συνέχεια, πριν από το 1890, μετατράπηκε σε αλευραποθήκη, ενώ στους εξωτερικούς του τοίχους προσκολλήθηκαν οι κλίβανοι του στρατιωτικού αρτοποιείου. Την τελευταία του χρήση, η οποία ήταν και η περισσότερο μακρόχρονη από τις μεταγενέστερες, διατήρησε έως και το 1935, οπότε και απελευθερώθηκε από τις εξωτερικές προσθήκες.